fadıl öztürk

“insan yüzü ki, en eski alfabedir”

ana sayfa
  • bu site
  • galeri
  • hakkımda
  • iletişim
  • kitapları
  • 29 Temmuz 2009

    önemli olan

    biz neden onların dışındayız
    onlar neden bizim içimizde değiller diye
    bir soru bile sormadık bugüne kadar kendimize

    kesilmiş düşleriyle insanları götürdüler 
    sokaklarımızdan, otobüs duraklarından
    gösterilerde yakapaça, karga-tulumba
    çok zaman böyle geçti kan-revan
    pencerelerimizden yarı belimize kadar
    sarkarak dışarıya bağıramadık bile
    tül perdelerin gerisinde kaldık korkudan

    sadece kumaş çekmedi,
    zamanla büyüdük, kaşla göz arasında
    pantolonlarımızın paçasını uzattık
    eteklerimizin boyu kısaldı da, sığdık yine de hayata
    ama bir türlü geri getirmediler onları alıp götürenler
    perdeleri hiç açılmamış evler gibi gibi ıssız
    çatlak bir sıva gibi yol aldık boş duvarlarda 

    oysa, hiç gitmediğimiz yerleri merak eder gibi
    insanın omzu mu, yoksa dağlar mı yüksek diye
    durmadan ince belli soru sormalıydık kendimize
    biraz onlar bize kalmalıydı
    biraz bizi alıp götürmeliydiler onlarla
    yarı belimize kadar batmalıydık, belanın ta içine
    ne doktor, ne de güzel bir  hemşire
    güneş girmeliydi evlerimizden içeriye

    demirin ısıyı tutup yaydığı kadar
    ne yazı ki,insanlar sevgiyi tutup yaymıyorlar
    soğumuş bir demirin ağırlığı değişmezken
    soğumuş bir bedenin demirden de ağır geldiğini,
    ve soğumuş bir demir parçasına dokunmakla
    soğumuş bir bedene dokunmanın aynı şey olmadığını
    elleri üşüyenler değil, ülkeleri üşüyanler bilirler

    işte bu yüzden
    bir adımızın olması değil
    giydiğimizde bize yakışan
    bir hayatımızın olmasıdır önemli olan
     

    1065 okuma

    Yorum yapılmamış »

    Henüz yorum yapılmamış.

    RSS Beslemeleri » Geri gel »

    Yorum yapın

    Yorum yazabilmek icin uye olmalisiniz.