fadıl öztürk

ömrüm ki, atsan mezara
satsan zarara gider
ıslandım,yaşlandım
bir ruh eskisi olup, çıktım…  
hiç bilmediğim bir şehrin
orta yerinde otobüsten indirilmiş gibi
ruhumla bedenimin arasında kaldım

sağların ortada kaldığı
savaşlar verdiğim de oldu elbet…
ama, ganimet edinmeden
harita değiştirmeden
çağ değiştirecek  bir şavaş vermeden
torun sahibi olacak çağa geldim
tükürsünler ağzı açık bıçaklara

bedenim yaşlandıkça
bir o kadar uzaklaşıp ondan
dönüp yüzüne bile bakmıyor ruhum
şimdi ben nasıl ineyim çıktığım dağlardan

sanki birbirlerine sırt çevirmişler
kaldım aralarında, sigarasız kalır gibi
çakmağım varmış, çakıyormuş, neye yarar

elbet bir gün bedenim  alıp başını gidecek
gılgames gibi beyhude olacağım da yok,  biliyorum
o zaman ruhum, hayatını bir sokak köpeğinde sürdürsün, istiyorum
uyuz bir it olup, kaşınsın, pireler bayrak açıp, bağımsızlık ilan etsinler
uzandığı yerde, onun zavallı bedeninde

ipe asılmış çamaşırlar gibi hayatla dans  eden
yağmurda ıslanan güneşte kuruyan
giymedikçe çıplak kalacağım
giyindikçe kıymete  binen
kaçakçıların jandarmayla çatışarak
acem elinden getirdikleri kumaşlar gibi  pırıl pırıl
gözlerini kapattıkça akşam, 
açtıkça sabah olan
sadece dışarda değil
içerde de yatmamı sabırsız kılacak
ve uğrunda duvarlar delip, tüneller açacağım
ki, insanın yüzü en eski alfebedir
hiç konuşmasak bile anlaşacağım 
bir güzelin kapısında uzanan it olsun
yoksa, ot bitmez bir çöl olsun ruhum
zaten şehirlerde adressiz
dağlara kilitli kaldık

1802 okuma

işte böyle
bir ölüm daha

sanki sırası gelenin sırasını savması gibi
sessizce ve hiç yüksünmeden
kendisinden öncekiler gibi
dünyanın diğer ucundakiler gibi

anladık,
bir beden bir fikri sonuna kadar götürmeye yetmiyor
yetmiyor, ruhumuz öyle fırlama dururken
ömrümüz
ruhumuzdan dökülen sararmış yapraklar gibi sanki

anladık,
her bir arkadaşımız bizi geride bırakıp giderken
çıplak bir dal, sokakları bomboş bir kent gibi kalacağız

oysa sevinçleri çoğalttığımız oranda sevinecektik
öyle çıkmıştık evlerimizden, okullarımızdan
sokak, mahalle ve caddelerden
ve belki cezaevlerinden de

şimdi payımıza hüzün düştü
atından hiç inmeyen şövalye gibi

olsun.
zaten düştü ardına düştüğümüz
şimdi ALİ BUTTO da düştü

sevgili
ALİ BUTTO arkadaşımızın anısı önünde saygıyla eğiliyorum.

547 okuma