nuri amca her yıl bir sefer öldürülüyordu
Not: her öyküden sadece bir bölüm burada yayımlanacak.
"….
Öldürüleceği günün sabahı, bir yıl önce içinde öldüğü elbiseleri karısı tarafından sandıktan çıkarılırdı. Nuri Amca, naftalin kokan, buruşuk elbiseler giyer, kentin göbeğinde öldürülmeye giderdi. Öldürüleceğini bile bile işe gider gibi giderdi. İçinde ne bir korku, ne de bir ürperti taşırdı. Kimseyle vedalaşmazdı Nuri Amca. Öldürülürken karısı ve çocukları onun üstüne kapanıp ağlamamışlardı o güne kadar. Ahali onun öldürülmüş olmasından büyük zevk duyarak, Nuri Amca’yı öldürenleri dakikalarca ayakta alkışlıyorlardı. Bunlar bütün resmi zevatın gözlerinin önünde olurken kimsenin kılı bile kıpırdanmıyordu. Çoğu zaman ‘kim vurdu’ya gidiyordu, Nuri Amca. Karıncayı bile incitmemiş bir adam, olsa olsa öldüren değil, öldürülen olabilirdi ancak. Bu, ölenin kaybettiği, öldürenin kazandığı bir savaş değil, kazananın öldürerek var olmayı seçtiği bir yoldu. O kent Roma, Nuri Amca da gladyatör değildi. Ama, Nuri Amca, bir sefer öldürüldüğünde Cunta gelmişti.
389 okuma